Mijn Energie-systeem is een persoonlijk model waarmee ik zichtbaar probeer te maken hoeveel energie verschillende activiteiten en processen kunnen kosten.
Ik heb het gemaakt vanuit mijn eigen ervaring met ASS (AuDHD) met een langdurige toestand van uitputting, verminderd functioneren en verhoogde prikkelgevoeligheid, met chronische hyperarousal-klachten (soms ook wel autistische burn-out genoemd; #nietDSM5). Daarbij kunnen onder andere prikkelverwerking, sociale interactie, plannen, opstartproblemen en dagelijkse activiteiten veel energie vragen. Wat voor een ander een eenvoudige activiteit lijkt, kan daardoor bij mij een veel grotere totale belasting veroorzaken.
Mijn doel is om deze onzichtbare belasting inzichtelijk en begrijpelijk te maken voor anderen. In de eerste plaats voor familie en mensen in mijn omgeving, maar ook voor behandelaars die minder bekend zijn met autisme en voor mensen die zichzelf in dit model herkennen.
De batterij van 100 punten is geen medische meetmethode. Het is een visueel model om inzichtelijk te maken wat energie kost, wat er overblijft en wanneer overbelasting dreigt. Het is nog een concept waar ik af en toe wat aan sleutel.
Het systeem is mijn eigen ontwerp. Ik heb bedacht welke onderdelen erin moeten, hoe ik mijn energie wil weergeven en hoe het model moet werken. Bij het uitwerken en programmeren heb ik ChatGPT als programmeerassistent gebruikt. We hebben het systeem stap voor stap samen ontwikkeld en verfijnd.
Het idee, het model en de ontwerpkeuzes zijn van mij; ChatGPT heeft geholpen om mijn ideeën om te zetten in een werkend systeem.
“Why need we weep over parts of our life? The whole of it calls for tears.”
— Seneca
My Energy System is a personal model I created to make visible how much energy different activities and processes can require.
I created it from my own experience with ASD (AuDHD), with a prolonged state of exhaustion, reduced functioning and increased sensory sensitivity, together with chronic hyperarousal symptoms (sometimes also referred to as autistic burnout; #notDSM5). Sensory processing, social interaction, planning, difficulty initiating tasks and everyday activities can all require significant energy. Something that seems simple to someone else can therefore create a much greater overall load for me.
My goal is to make this invisible load understandable and visible to other people. First of all to family and people around me, but also to professionals who are less familiar with autism and to people who recognise themselves in this model.
The 100-point battery is not a medical measurement method. It is a visual model to show what uses energy, what remains and when overload is approaching. It is still a concept that I occasionally adjust and refine.
The system is my own design. I decided which elements it should contain, how I wanted to represent my energy and how the model should work. I used ChatGPT as a programming assistant while developing and coding it. We developed and refined the system step by step.
The idea, model and design choices are mine; ChatGPT helped turn my ideas into a working system.
“Why need we weep over parts of our life? The whole of it calls for tears.”
— Seneca